پاییز بود ، پاییز سال ۱۳۸۵ ...

هوا سرد و نمناک و کاملا ً ساکت و تاریک ...

خبری شنیدم ؛ از شادی در پوست خود نمی گنجیدم ... برایم بسیار جالب ، شیرین و گوارا بود .

خبر این بود : ...

شانزده درخت بالابلند - از عكس‌هاي عباس كيارستمي - شامگاه گذشته در شب آذرماه تهران قد برافراشتند تا 16 نوازنده و خواننده گروه موسيقي عارف، بر بستري از برگ‌هاي زرد پاييزي، تمي از خاطرات هنرنمايي‌هاي سال‌هاي نه‌چندان دور گروه تحت سرپرستي پرويز مشكاتيان را براي مخاطبان زنده كنند.

 اجراي گروهي كه حسن ناهيد (ني) پير آن بود و كيوان ساكت (تار)، محمود دلنوازي (بربط)، نويد افقه (تنبك) و بهداد بابائي (سه‌تار) از هنرنمايانش، طبق معمول كنسرت‌هاي ما، با تاخيري 45دقيقه‌يي، از ساعت 20:45 آغاز شد تا در دو بخش و وقت استراحتي هر كدام حدود يك‌ساعته، هواي سرد سالن نه‌چندان شلوغ وزارت كشور را با حرارت خويش گرم سازند.

برنامه با هم‌نوازي گروه در مايه‌هاي ابوعطا، شور و دشتي آغاز شد تا پس از آن، با تك‌نوازي سنتور مشكاتيان در پيش‌درآمد ابوعطا، حميدرضا نوربخش كه مي‌توان گفت در هر اجرا، نواي استادش محمدرضا شجريان را به‌خاطر مي‌آورد، حس گرفته، پس از چهارمضراب خسرو و شيرين، بخواند: ...