موسیقی ایرانی

استاد عبدالله دوامی

mahmood-salehi — Tue, 08 Jul 2008 09:54:18 GMT

عبدالله دوامی ، در سال 1270 ، در یکی از روستاهای تفرش به دنیا آمد. نزد علی خان نایب السلطنه ، معروف به « حنجره دریده » آواز را فرا گرفت و از میرزا حسین قلی ، درویش خان ، میرزا عبدالله ، حسين خان اسماعيل زاده و ملک الذاکرین نکته آموخت .

دوامي آواز تدريس مي كرد و تصانيف بسياري از موسيقي كلاسيك ايرانی مي دانست. در سال ١۳۳٤ براي فعاليت وارد راديو و تلويزيون شد و يكي از اعضاي كانون حفظ و اشاعه موسيقي ايراني بود. از شاگردان او محمود كريمي، فرامرز پايور، حسين عليزاده، محمد رضا لطفي، محمد رضا شجريان، داريوش طلايي، فاطمه واعظي (پريسا)، فاخره صبا، پرويز مشكاتيان، مجيد كياني، محمد حيدري و … بودند.

از وی صفحاتی با تار درویش باقی مانده است. وي براي ضبط صفحه به همراه درويش خان به تفليس سفر كرده بود. مهم تر از همه آنکه وی ردیفی به نام «ردیف دوامی» ، در سالهای آخر عمر خود ضبط کرده که جزو یکی از ردیف های آوازی موجود و مورد استفاده ی اهالی موسیقی است .

سرانجام استاد عبدالله دوامی ، در 20 اردیبهشت 1359 ، پس از چندین دهه فعالیت هنری در عمر پربارشان ، دیار خاک را به شوق دیار باقی بدرود گفتند.

روحش شاد و یادش گرامی باد ...

آواز بیات ترک ؛ منتخب از ردیف استاد دوامی

نام گوشه	حجم (کیلو بایت)	لینک دانلود
درآمد (۱)	۳۸۶	دانلود کنید
درآمد (۲)	۱۲۲۸	دانلود کنید
جامه دران	۷۶۸	دانلود کنید
دوگاه	۵۴۰	دانلود کنید
شهابی	۳۳۲	دانلود کنید
روح الارواح	۶۷۶	دانلود کنید
قطار	۱۷۲	دانلود کنید
اوج	۶۲۴	دانلود کنید
مثنوی	۱۰۳۴	دانلود کنید

تعدادی از تصنیف های قدیمی ، ضبط شده بر روی صفحه

تصنیف {۱} - افشاری	۲۰۶۸	دانلود کنید
تصنیف {۲} - افشاری	۲۳۷۵	دانلود کنید
تصنیف {۳} - بیات اصفهان	۱۹۳۵	دانلود کنید
تصنیف {۴} - چهارگاه	۲۰۸۹	دانلود کنید

همانطوری که در بالا نیز عنوان شد؛ استاد محمد رضا شجریان ، یکی از شاگردان جناب استاد دوامی بودند. در ذیل این نوشته ، لینکهای قرار داده ام که مربوط به آموزش آواز اصفهان توسط استاد دوامی به استاد محمد رضا شجریان می باشد.

دانلود کنید و بشنوید.

** آواز اصفهان (1) **

** آواز اصفهان (2) **

آهنگ بيات اصفهان

شعر:

جانا بر آتش تو نشستيم و دود عشق برآمد

تو ساعتي ننشستي كه آتشي بنشاني

درآمد اول دوم بيات اصفهان

شعر:

تو را كه ديده به خواب خمار باز نباشد

رياضت من شب تا سحر نخفت را چه داني

بيات راجع (يا بيات راجه)

تحرير

شعر:

به پاي خويش درآيند عاشقان به كمندت

كه هر كه را تو بگيري ز خويشتن برهاني

گوشه ي عشاق وفرود به دشتي

شعر:

من اي صبا ره رفتن به كوي دوست ندانم

تحرير بالارونده و اوج

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حرف دل :

برخی از استاتید گرانقدر بر « ردیف دوامی » تاکید فروانی دارند و بر این عقیده اند که موسیقی ایرانی در ردیف استاد دوامی خلاصه می شود و هر آنچه از موسیقی ایرانی بخواهیم در آن می توان یافت.

بنده اما ، با شناخت بسیار اندکی ( که با خوشه چینی از نواهای زندگی بخش و جاودانه ی ایران زمین و لطف و مرحمت استاد گرانقدرم ) از موسیقی ایرانی بدست آورده ام ، عقیده دارم که موسیقی ایرانی چیزی فراتر از آن است که در ردیف جناب استاد دوامی خلاصه شود.

ردیفی که در طی حداکثر 2 سال می توان آنرا فراگرفت و بر گوشه هایش تسلط کافی یافت ، مسلّما تمام داشته های موسیقی متعالی ایرانی نمی باشد.

موسیقی ایرانی با مقامات و گوشه های ناشناخته و زیبایش ، بسیار دل انگیز تر و روح بخش تر از اینی خواهد شد که در ردیف های آوازی موجود می شنویم . همین امر هم سبب شده است که بزرگان موسیقی ما ، بدنبال فراگیری برخی گوشه ها و مقامات ناشناخته ، رنج سفر به دور ترین نقاط را بر خود هموار ساخته و در سدد آموختن برخی از همین گوشه ها و مقامات ناشناخته ( ویا کمتر شناخته شده ) برآیند.

متاسفانه در این ردیف و سایر ردیف های آوازی قابل دسترس و موجود در بازار ، به این امر مهم پرداخته نشده و تنها به معرفی گوشه های معمول بسنده گشته است . بنابراین به قسمت زیادی از زیبایی های موجود در موسیقی ایرانی توجه و بدان اشاره نشده است.

با تمام این تفاسیر ، همّت و تلاش جناب استاد دوامی ، در جهت ثبت و ضبط همین مقدار گوشه هم بسیار ستودنی و قابل ستایش است . چرا که کمک شایانی به آموزش آواز ایرانی نموده است و شکیل ترین و معتبر ترین ردیف آوازی موجود ( به عقیده ی بسیاری از اساتید و اهالی فن ) می باشد .

باشد که اساتید گرانقدری که تک تک ما به وجودشان افتخار می کنیم ، به خود بیایند و اطلاعات بسیار خوبی را که طی سالیان دراز ، با رنج و مرارت فراوان بدست آورده اند ؛ به شکلی مناسب ، در اختیار خیل عظیم علاقه مندان و مشتاقان و هنرجویان هنر موسیقی قرار دهند. شاید بدین صورت ، آواز ما از این رخوتی که بدان دچار گشته ، بدر آید و در زیبایی و حسن در دنیا بی نظیر گردد ... چیزی که دور از دسترس نیست .

به یاد داشته باشم که جایگاه موسیقی ایرانی ، بسیار فراتر از اینهاست ...

پی نوشت : با تشکر از جناب فلاورز ، به خاطر تحلیل آواز اصفهان

استاد غلامرضا دادبه

mahmood-salehi — Sun, 08 Jun 2008 20:51:18 GMT

استاد غلامرضا دادبه(جانسوز) فرزند بانو مریم حــاجیانی و غلامحسین حاجیانی (دادبه) ازخــــاندان کهن و تاریخی دادبه ابن مقفه درچهاردهم فروردین ماه سال1299خوشیدی درشهر اصفهان دیده به سرای خاک گشود. روزگار کودکی و جوانی در این شهر گهرپرور گذراند و همواره دردوران جـوانی به کار شناخت عـــــــرفان ایرانی و خدمت در خـانقاههای گونـــاگون این سرزمین پـرداخته است. کــــار پژوهش و شناسایی تاریخ و فرهنگ ایران را ازخانقاههای سراسر ایران آغــــازکرد و در این رشته تـــا بدانجا گام نهاد که سلسله ای درایـــران نبوده است که این بزرگــوار ، از گریبان پیر دیر با سرفرازی بدر نیامده باشد.

موسیقی و آواز را نیز در سالهای جـــــوانی نزد استاد سیدرحیم اصفهانی و پس از آن نزد استاد حسین ساعت ساز (آواز و تار را)فــــراگرفت. شاگــردانی نیز تربیت کرده است. از آثار آوازی ایشان کاست برگ سبزشماره 115 و اجـــــــراههای خصوصی با اساتیدی چون کسایی، عبادی، موسوی و … رامی توان یاد کرد.

آنچه درکار پژوهش استاد دادبه ، فراترین پایگاه را در تاریخ زندگانی فروغان او پـــدید آورده اســت شناخت و چیرگی بی مانند او در تاریخ و فـــرهنگ ایران باستان بود که در بسیاری از دانشگاههای ایران به کارتدریس آن پـــــــرداخته بود. هزاران دانشجو در رهگذر زندگانی درخشان استاد ، از دانش و بینش تاریخی و فرهنگی ایشان بهره مند گشته اند.

در ازای چهل سال تدریس رایگان در دانشگاههای ایران همواره در اندیشه بـــالیده پژوهشهای ارزشمند و ژرف فرهنگی و هنری و تـــاریخی در چهره سینه به سینه بوده است به همین سبب ، ده ها دانشجوی تشنه شناخت بــــر آشیان ایــن بزرگوار به فراگیری فرهنگ و تاریخ ایران پرداختند تا بدانجا که از سحرگاه تا پاسی از شب به آموزش سپری می شد و این گنجینه بـــــزرگ سالها در گریز و بدور از نام و آواز به ایران وایرانیان سپری می گردید. چکیده دیـــدگاه استاد آبشخوری جز مردم خــدایی نداشت و در رهگذر شناخت ایــن معنی یک دم فـــروگذار نکـرد. آنچه ازدست نوشته های این بـــزرگوار برجـــای مانده نزد فرهیختگان درگاه او و فرزندش آریـاسب دادبه نگهداری می شود تا در روزگـــاران در دسترس همه تشنگان راه شناخت آئین زندگانی و فرهنگ و تاریخی نژاد ِ ایران زمین قرارگیرد.

براستی استاد آرمانی جزاین نداشت که ایرانی ، ایران باستان را با همه شکوه و بــــزرگی اش بشناسد و با آئبن و ارزشهای والای فرهنگی خود آشنا باشد. از این رو عاشقانه می کوشید که یکی از شناساگران این راه باشد.

از این بزرگوار دو فرزند به نامهای ویشتاسب و آریاسب پا به جهان خاک نهادند که هر دو ازگــوهر پویای پدر بهره مند گشته و هم سو و هم آوای پدر در کار شناخت و پژوهش فرهنگ و تـــاریخ و هنر ایران باستان به هنگام شدند .

استاد دادبه شاگردانی نیز تربیت کــــرده کـــه ازآنها میتوان به : محمدرضا شجریان، علیرضا افتخاری، کیخسرو پورناظری، سیمین حقی، محمدموسوی و … اشاره کرد.

استاد دادبه درسحرگاه یازدهم آمرداد سال1380خورشیدی خاک را بدرود گفت به سوی فروغانیهای هستی پرواز نمود.

راد مردانی چون اوهمواره دردل تاریخ سرزمین جاودانه زنده مانده اند. راهش پر رهرو و روحش شاد ...

برگ سبز شماره 115

با اجرای

استاد دادبه و استاد ورزنده

-------------------------

دشتستانی

با اجرای

استاد دادبه و استاد موسوی

به سبب علاقه و تلاشهای فراوان استاد دادبه ، در شناساندن آواز دشتی ، مناسب دیدم کمی هم در مورد آواز دشتی و حتی منطقه ی دشتی بدانیم.

لطفاً بخوانید :

آواز دشتی به آهنگی گویند که مناسب با حال و هوا و فضای دشت و صحرا باشد.طبیعتا",چون سکنه دشت افرادی محروم و فقیر و تهیدست بوده و هستند,این آواز بیان احساسات آنها نیز می باشد.در ضمن "دشت"نام مناطقی از ایران در قدیم بوده و هست.از جمله:
-شهرکی است بین اربل و تبریز.
-دهستانی است از دهستانهای سه گانه بخش سلوان در شهرستان رضائیه که موقعیت آن سردسیر و کوهستانی است.
-محله ایی است مشهور در اصفهان که در قدیم قریه ای بوده و گویند اصل مولانا جامی از آنجا بوده و آنرا دردشت نیز می گویند.
-دهی است از دهستان مازول بخش شهرستان نیشابور.
گوشه کاشی یا کاشانی منسوب به شهرستان کاشان است.چون چوپانهای محلی در بسیاری از اوقات به این لحن می خوانده و می خوانند در بعضی روایات به چوپانی نیز معروف گشته است.
در 25 کیلومتری شهرکرد منطقه ای کوهستانی وجود دارد و آب و هوای ییلاقی دارد.منطقه مذکور محصور شده در بین (هارونی,مرغ ملک,سیاگل,بابا حیدر,فارسان)می باشد.این منطقه به نام "بیدگان" معروف است و با توجه به حال و هوای نهفته در ملودی گوشه بیدگانی,این گوشه می تواند منسوب به این محل باشد.

** این مطلب از کتاب "راه و رسم منزل ها" تالیف "منصور اعظمی کیا" منتخب گشته است.

اشاره ۱ : در تهیه ی این مطلب از وبلاگ دوست عزیز ، قاسم بحرانی ( نی نامه ) یاری جُسته ام.

اشاره ۲ : برای خواندن اطلاعاتی جالب و مفید از دشتی ، به این مطلب مراجعه فرمایید : آواز دشتی ؛ سوز دل مردم دشتستان (دشتی ؟!)

اشاره ۳ : از دوست عزیزی که در تهیه ی لینک آوازها کمکم نمودند ، تشکر میکنم اما بنا به درخواست خودشون ، نمیتوانم اسمشان را بیان کنم.

سید علی اصغر کردستانی

mahmood-salehi — Sun, 20 Apr 2008 08:08:18 GMT

سید علی اصغر کردستانی ، در سال 1260 خورشیدی در روستای صلوات آباد ، نزدیک سنندج به دنیا آمد.

پدرش سید نظام الدین که از سادات معروف منطقه و فر دین دار و پرهیزکاری بود ، فرزند را از نوجوانی به مکتب یکی از مشایخ بزرگ دینی سنندج فرستاد و علی اصغر پس از چند سال تلمذ در آن مکتب ، در قرائت قرآن به استادی رسید و به خاطر صدای خوش و رسایی که داشت ،شهرت و آوازه اش از زادگاه مادری اش فراتر رفت.

صفای باطن و فروتنی سید ، افزون بر حسم و موهبت خدایی صدایش ، دلهای مشتاقان بیشماری را تسخیر کرد و از آنجا که انسانی بی تکبر و بخشنده بود و نغمه های روح پرورش را بی دریغ نثار دوستدارانش می کرد ، دیری نپایید که به محافل انس و به ویژه مجالس خوانین و بزرگان کردستان راه یافت. در همین محافل و مجالس بود که شیفتگان بسیاری را در حلقه ی ارادت خویش در آوردو به تشویق یکی از آنها که از خاندان آصف دیوان و از خوانین معروف سنندج بود ، به تهران آمد و صفحاتی را به فارسی و کردی ضبط کرد.

درباره ی چگونگی سفر او به تهران و آشنایی اش با ردیف دستگاهی موسیقی ایرانی ، اطلاعات دقیق و مستندی در دست نیست و آنچه که تا کنون در این مورد نوشته شده ، بیشتر مبتنی بر خاطرات پراکنده ی نزدیکان او و نیز حدس و گمان های مطلعان موسیقی بوده است. آقای عباس کمندی در کتاب کوچک و مختصری که با عنوان " سید علی اصغر کردستانی " در سال 1364 منتشر کردند ، نوشته اند :

« ... یک شب در تهران و در منزل یکی از رجال مملکتی با حضور دولتمندان و هنرمندان و ادبای تراز اول ، جشنی بر پا می شود. سردار اعظم ، سید را همراه با خود به آن جشن می برد. یکی از خوانندگان آن جشن ، قمرالملوک بود ... بعد از خاتمه ی آواز قمر ، سید به وسیله ی سردار اعظم به حاضرین معرفی و از وی تقاضای خواندن می شود... سید صدای خود را یک بالاتر از صدای قمر وسعت داده و با تمام قدرت شروع به خواندن میکند و تمام اهل مجلس و خصوصا موسیقیدانان را به تعجب و تحسین وا میدارد ... با مخارج سردار اعظم ، سید خدود یک ماه در تهران ماند و در یک شرکت صفحه پرکنی به نام پلیفون حدود سی آهنگ متفاوت ،همراه ارکستر بر صفحه ی گرامافون ضبط کرد ... از نام و نشان نوازندگان همراه وی اطلاعی در دست نیست ... صفحات سید بعد ها در میان منتقدین کردستان پراکنده شد و به مرور به علت دست به دست شدن زیاد ، تعدادی از آنها از بین رفت و مابقی که حدود سیزده آهنگ است ، بعد از تاسیس رادیو سنندج در سال 1327 یا 28 از خانواده ی آصف دیوان به دست آمد و جهت استفاده ی عموم کپی برداری شد ... آنچه از صدای سید و نحوه ی اجرای آهنگ هایش مشخص است ، این است که سید به طور مسلم موسیقی ایرانی را میشناخته است . اما چگونه و در کجا و با چه امکاناتی به این شناخت رسیده ، جای بحث و گفتگوست... به نظر نگارنده چون در آن زمان و قبل از رفتن سید به تهران ، سنندج به مدت یک سال تبعیدگاه عارف قزوینی ، شاعر و ترانه ی سرای معروف ایران بود و چون عارف در آن مدت به منزل خوانین سنندج به خصوص منزل آصف دیوان رفت و آمد داشت ، مثلماً صدای سید از نظر عارف مکتوم نمانده و احتمالا جلساتی با هم داشته اند و با توجه به نحوه ی به کار گیری تحریرات در صدای سید علی اصغر و شباهت آن با آهنگهای عارف قزوینی و نحوه ی تحریرات به کار گرفته در آنها ، به احتمال زیاد ، سید موسیقی را از عارف آموخته و یا حد اقل نحوه ی صوت پردازی سید ، بدون دخالت عارف نبوده است. اگر غیر از این باشد، سید علی اصغر خود ابداع کننده ی این سبک در موسیقی کردی است. چرا که نحوه ی خواندن سید و به کارگیری تحریرات ریز در صدای وی مخصوص خود اوست و چنین سبکی در هیچ کجای کردستان ، به جز سنندج و در نواحی صلوات آباد ، وجود نداشته و ندارد ... »

لحن محزون و بسیار دلنشین و وسعت صدا و تحریرهای ریز پی در پی در صدای اوج ، از ویژگی های آواز سید علی اصغر کردستانی است. آوای جانسوز و دلنشین او حتی شنوندگانی را که به زبان کردی آشنا نیستند و مفهوم کلمات آوازها و ترانه های او را نمی دانند ، مجذوب و محظوظ می کند. وی در سال 1315 وفات یافت و در زادگاهش ، صلوات آباد ، به خاک سپرده شد.

روانش شاد باد ...

قطعاتی باصدای استاد سید علی اصغر کردستانی :

1 - سه گاه -- { 2,62 mb }

2 - آواز ابوعطا ( حجاز ) -- { ۲,۲۶ mb }

3 - آواز دشتی ( غم انگیز ) -- { 2,70 mb }

4 - درد هجران -- { 3,01 mb }

5 - یار غزال -- { 2,51 mb }

6 - زردی خزان -- { 2,81 mb }

پ . ن :

نوازندگانی که در این آثار استاد کردستانی راهمراهی نمودند :

سلیم خان ( ویولن ) - نصرالله زرین پنجه ( تار ) - مهدی نوایی ( نی ) - موسی نی داوود ( ویولن ) - مرتضی نی داوود ( تار )

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بی ارتباط با مطلب :

درست یک سال پیش ، در چنین روزهایی ، به طور خیلی اتفاقی ، اقدام به ساخت این وبلاگ (موسیقی ایرانی) نمودم. در ابتدا خیلی برایم جدی نبود؛ اما کم کم به این فکر کردم که این صفحه اینترنتی میتونه پنجره ای باشه برای معرفی موسیقی ایران عزیز ( موسیقی ای که عمیقاً به اون عشق می ورزم ) به مردم فارسی زبان و علاقه مند به فرهنگ و سنت های این آب و خاک .

حالا یک سالی از این آغاز میگذره ... هدفم در تمام این مدّت ، فقط و فقط اعتلای موسیقی والای ایرانی بوده و هست و خودم رو خدمتگزار این موسیقی میدونم.

این که تا چه اندازه در رسیدن به این هدف موفق بودم ، قضاوتش با شما دوستان مهربان و گرامی ام .

یقیناْ کاستی هایی بوده و هست؛ امیدوارم به بزرگواری خود ببخشایید و باراهنمایی های خود به ادامه ی راه دلگرمم کنید.

شاد باشید و روزگار به کامتان باد .

محمود صالحی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یک خبر :

جایزه انساندوستی فرانسه به استاد اکبر گلپایگانی اهدا شد.

برای مطالعه خبر به این آدرس مراجعه کنید :

http://www.akbargolpayegani.com/_main.html

یادی از استاد " رضا قلی میرزا ظلی "

mahmood-salehi — Thu, 27 Mar 2008 11:01:18 GMT

بیوگرافی شماره ۱ :

او در تهران متولد شد.پدرش احمد ميرزا ظلي بود.درکودکي پدرش را از دست داد و زير نظر برادر بزرگترش علي قلي ميرزا پرورش يافت. وي خواننده بود و به موسيقي كلاسيك ايراني ( رديف) آشنايي داشت. اساتيدش اقبال آذر و عارف قزويني بودند.شهرت ظلي در سالهاي پيرامون 1310 شمسي بود و به خاطر صداي خوش با چند تن از نوازندگان مشهور آن زمان آشنايي و همکاري نمود . او صفحه اي به همراه ارسلان درگاهي ( سه تار)، ابوالحسن صبا ( ويولن) و مشيرهمايون شهردار ( پيانو) ضبط كرده است.ظلي در حدود سال 1316 به بيماري سل ريوي دچار شد و پزشکان او را از خوانندگي منع کردند و بنا به تجويز آنها براي تغيير آب و هوا مدتي به همدان و شيراز رفت.ظلي توصيه پزشکان را ناشنيده گرفته و ناگزير به خوانندگي مي پرداخت.در اين مدت کنسرتي نيز همراه با تار علي اکبر شهنازي در تهران برگزار کرد.در هنگام جنگ جهاني دوم بر اثر پيشروي بيماري سل،جسم او بيش از حد ضعيف شد و در زمستان 1324 بر اثر سرماخوردگي شديد در بيمارستان بانک ملي بستري و سرانجام در 23 بهمن 1324 درگذشت.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بیوگرافی شماره ی ۲ :

رضا قلی میرزا ظلی در سال ۱۲۸۵ شمسی دیده به جهان گشود .پدرش احمد میرزا ظلی بود . ظلی درآواز از شاگردان مرحوم اقبال آذر و عارف قزوینی بوده نسبت به ردیفهای آوازی کاملا آشناست.صدایی به یاد ماندنی و خاص از نظر جنس و ظرافت و شکیل بودن و جز خاصان زمان بوده در جوانی آثاری بسیار گران قیمت بجا گذاشته که حاصل ذوق وقریحه ای شخصی است با توجه به عمر کوتاه او آثار قابل قبول ودر مقام مقایسه با خوانندگان خوبی مثل طاهرزاده ،قمر ،اقبال،ادیب و... می باشد. ظلی در سن39 سالگی در ۲۳ بهمن ۱۳۲۴ به دلیل بیماری سل درگذشت . به عقیده ی بسیاری از صاحبدلان و صاحبنظران مرحوم رضا قلی میرزا ظلی یکی از خوانندگانی است که در آوازهایش بهترین تحریر ها را ارائه داده است ،به قولی تحریرهای او دانه دانه ،زیر ،زنگدار،وصاف وزلال و ظریف و در اوج میباشد . در مورد رضا قلی میرزا ظلی در جایی خوانده بودم که اشرف پهلوی به صدای او علاقه مند بوده است و او اجراهایی بر روی ریل داشته که متاسفانه اشرف آن را به زور گرفته است و متاسفانه فکر میکنم پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ از کشور خارج شده است .

روحش شاد .

نمونه هایی از آوازهای رضا قلی میرزا ظلی :

1 - آواز ابوعطا ( 1.88 MB )

2 - آواز افشاری ( 3.73 MB )

3 - آواز بیات ترک ( 3.04 MB )

4 - دستگاه شور ( 2.88 MB )

5 - آواز اصفهان ( 3.04 MB )

6 - دستگاه همایون ( 4.08 MB )

7 - دستگاه سه گاه ( 3.55 MB )

8 - دستگاه چهارگاه ( 4.00 MB )

پی نوشت :

بیوگرافی شماره ی ۲ ، از : وبلاگ قمرالملوک برداشت شده است .

مطالب مرتبط :

۱ - شهره ی شهر / رضا قلی میرزا ظلی ( وبلاگ قمرالملوک )

۲ - رضا قلی میرزا ظلی ( وبلاگ شباهنگ )

بوی بهار ...

mahmood-salehi — Mon, 17 Mar 2008 08:16:18 GMT

با سلام خدمت همراهان گرامی وبلاگ موسیقی ایرانی

کم کم میشه بوی بهار رو حس کرد ...

فرارسیدن عید باستانی و زیبای نوروز را خدمت تمامی ایرانیان تبریک عرض نموده و از خداوند بزرگ و مهربان ، سالی خوش و پربرکت همراه با موفقیت و شادمانی فراوان ، برای تک تک شما عزیزان خواهانم.

پــایــان هر انتظار بر میگردد *** آن عاشق بی قرار برمیگردد

هرچند به شاخه ی غزل برف نشست *** دلـــگــیـر مــــشـو بـــهـــار برمـیـگـردد

" قاسم صالحی "

ایرانی باشید و ایرانی بمانید.

ماهور ؛ شیوه ی استاد طاهرزاده

mahmood-salehi — Fri, 22 Feb 2008 16:16:18 GMT

استاد سید حسین طاهرزاده ، فرزند سید طاهر تویسرکانی بود. پدر او از تویسر کان و همدان برای تحصیل در حوزه علمیه اصفهان به مدرسه صدر آن شهر رفت. سید حسین در سال 1261 در اصفهان تولد یافت و از دوران نوجوانی به آواز علاقه داشت و در سال 1278 به تهران آمد ( یعنی در سن 17 سالگی ) که در آنجا با جهانگیر میرزا حسام السلطنه آشنا شد. جهانگیر میرزا جوانی بود که ویولن می نواخت و چند تصنیف هم که آهنگ آن ها را با شعر ملک الشعرای بهار ساخته ، اکنون از او باقی است. طاهرزاده بر اثر دوستی با حسام السلطنه به منزل او راه یافت و در منزل او و گردهمایی های او با چند تن از هنرمندان برجسته آن زمان ، چون میرزا حبیب سماع حضور ، میرزا عبدالله و ناصر همایون و .. آشنا شد و مراوده پیدا کرد. طاهرزاده همچنین در سال های بعد با درویش خان نوازنده مشهور تار آشنا شد و بیشترین تاثیر ها را در خواندن آواز از این اساتید گرفت و تنها دوره بسیار کوتاهی ( آن هم به طور مخفیانه و از پشت پرده ) از آوازهای سیدرحیم بهره مند شد .

دکتر ساسان سپنتا در کتاب چشم انداز موسیقی ایران درباره سبک استاد طاهرزاده ، از زبان خود او ، نوشته است که آثار او هنگامی در صفحه های گرامافون ضبط شده است که مدت ها بر اثر معاشرت با نوازندگانی چون میرزا حبیب سماع حضور ، میرزا عبدالله ، درویش خان ، حسام السلطنه و نیز شنیدن صدای خود در فنوگراف و رفع نقایص آن ، شیوه استواری در خوانندگی یافته بود و به قول روح الله خالقی : از هر خرمنی خوشه ای چید تا در کار خود ورزیده شد .

صدای استاد طاهرزاده - دستگاه همایون

با توجه به مطالب فوق ، نمونه هایی از آواز ماهور به شیوه ی استاد طاهرزاده برایتان در ذیل این مطلب قرار دادم که مربوط به کلاس آموزشی استاد شجریان و مرحوم ایرج بسطامی میباشد .

حتما مستحضر هستید از جمله ی آواز خوانانی که نزد استاد محمد رضا شجریان به فراگیری شیوه ی استاد طاهرزاده پرداخته اند ، مرحوم ایرج بسطامی میباشد که به حق از شاگردان موفق این شیوه و همچنین استاد شجریان بود . ( خداوند روحش را قرین رحمت بدارد. )

باغبان حرامـت باد زین چمـن چو مـن رفتن *** گر به جای من سروی غیر دوست بنشانی

1 - درآمد

گر رقیب از لعلت بوسه خواست مانع شو *** حیــف باشـد ار حیوان نوشد آب حیوانـی

2 - گشایش ، داد

ای عاقبت رقیبم زد بوسه لعل جانان را *** بُــرد اَهـرمَــن آخـر خـاتــم سـلیـمانـی

3 - شکسته

یوسُـف عزیـزم کو ای برادران رَحمـی *** کز غمَش به جان آمد حالِ پیرِ کنعانی

4 - دلکش

حُسن تو هر جا که کوس عشق فرو کوفت *** بـانــگ بـرآمـد کـه غـارت دل و دیـن اسـت

5 - عراق ، کرشمه

مرا دو چشم به راه و دو گوش بر پیغام *** تو فـارقـی و به افسوس می رود ایّام

6 - راک

شبـی نپـرسـی و روزی که دوسـت دارانم *** چگونه شب به سحر میبرند و روز به شام

( راک کشمیر )

مـلامَتـم نـکنــد هیـچ کـس در ایـن سـودا *** که عشق می بسِتاند ز دست عقل زَمام

( صفیر راک )

7 - کرشمه ی راک (راک کشمیر) ، صفیر راک

٪ پی نوشت ٪

۱ - زندگی نامه ، عکس و لینک آواز استاد طاهرزاده ( دوباره آپلود شده است ) ، از وبلاگ دوست عزیزم ، امیر مهدی ، به امانت گرفته شده است .

۲ - مطلب امیر مهدی در دود عود : ** استاد طاهرزاده ؛ مکتب اصفهان یا تهران ؟! **

۳ - لینک شماره ی ۷ رو به همین صورت ( ناقص ) در اختیار داشتم .

استاد فرامرز پايور 75 ساله شد

mahmood-salehi — Sun, 10 Feb 2008 07:10:18 GMT

استاد فرامرز پايور در 21 بهمن سال 1311در تهران به دنيا آمد. پدرش علي پايور، هنرمند نقاش و استاد زبان فرانسه در دانشگاه تهران و پدربزرگش مصورالدوله، نقاش چيره‌دست دوره قاجار بود كه با نواختن ويولن، سنتور و سه‌تار آشنايي داشت.

وي در سن 17 سالگي، آموزش موسيقي را نزد استاد ابوالحسن صبا آغاز كرد و همچنين از محضر استاداني چون عبدالله دوامي و نورعلي برومند بهره برد. هنگامى كه فرامرز پايور براي فراگيري سنتور به كلاس درس استاد ابوالحسن صبا در خيابان ظهيرالاسلام رفت، سه سال از درگذشت آخرين بازمانده سنتورنوازان افسانه‌اي از نسل قديم، استاد حبيب سماعي، مي‌گذشت.
ابوالحسن صبا كه خود در دوره نوجواني، سنتورنوازي را نزد علي اكبرخان شاهي و با تكنيكي متفاوت با روش خاندان سماعي فراگرفته بود، پس از مدتي معاشرت با حبيب سماعي، روش سنتورنوازي او را برتر از استاد پيشين خود يافت. بنابراين با تلاش فراوان پاره‌اي از بداهه‌نوازي‌هاي وي را نت‌نويسي كرد. سپس استاد صبا تلاش كرد تا با آموزش روش صحيح سنتورنوازي به تعدادي از شاگردانش، از منسوخ شدن روش سنتورنوازي نزديك به موازين هنري و زيباشناسي موسيقي دستگاهي ايران جلوگيري كند.
پايور از سال 1333، فعاليت خود را در وزارت فرهنگ و هنر وقت و از سال 1337 تدريس سنتور را در هنرستان عالي موسيقي ملي آغاز كرد. او اولين سنتورنوازي بود كه روى سنتور، نواسازى مى‌كرد و تنها در پى بداهه‌نوازي نبود. او اولين آهنگ‌سازى بود كه ساز تخصصى او، سنتور بود.
اين نوازنده سپس هارموني و كمپوزيسيون را در كلاس استاد بزرگ آن زمان، امانوئل مليك اصلانيان آموخت. در سال 1341 براى ادامه تحصيلات كلاسيك خود كه سالها پيش به عشق موسيقى آن را كنار گذاشته بود، از طرف وزارت فرهنگ و هنر به انگلستان فرستاده شد. از دانشگاه كمبريج در زبان و ادبيات انگليسى دانشنامه گرفت و در تمام اين سال‌ها تلاش فراواني در جهت معرفي موسيقي ايراني و سنتور به محافل دانشگاهى انگلستان انجام داد .در اين سال‌ها، براي شناساندن موسيقي اصيل ايراني، از طرف دانشگاه لندن و دانشگاه كمبريج از او خواسته شد تا كنفرانس‌هايي در اين زمينه همراه با ساز خود ترتيب دهد. همه اين كنفرانس‌ها با موفقيت انجام شد و از سوي اين دانشگاه‌ها به دريافت جوايزي نائل گرديد.
از جمله فعاليت‌هاى پايور مي‌توان به بيش از هزار و پانصد اجراى گروهي و فردى روى صحنه‌هاى داخل و خارج از كشور ،آهنگ‌سازى و تنظيم قطعات فراوان موسيقي، تدريس صدها شاگرد از چهار نسل متوالي،نت‌نويسى قطعات بي‌شمار از پيشينيان،حضور در هنرستان و هنركده موسيقى ملى، اداره هنرهاى زيبا و واحد موسيقى راديو تلويزيون ملى ايران،نگارش كتب آموزشى سنتور و ... اشاره كرد. او همچنين با خوانندگاني بسيارى چون عبدالوهاب شهيدى،شجريان،شهرام ناظري، حميدرضا نوربخش و على رستميان به روي صحنه رفته است.

میلادش مبارک ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یک خبر فوری : ۲۲:۱۰ یکشنبه ۲۱/۱۱/۸۶

با خبر شدم که ظهر امروز ، استاد محمد رضا شجریان ، به علت ناراحتی ریوی راهی بیمارستان کسری شدند و مورد عمل جرّاحی قرار گرفتند .

خوشبختانه عمل با موفقیت به پایان رسیده و حال عمومی ایشان رو به بهبود اعلام شده است .

با تمام وجود ، سلامتی "استاد شجریان" و همینطور "استاد پایور" رو از خدای بزرگ طلب میکنم و امیدوارم این عزیزان و بزرگواران هرچه زودتر با سلامتی کامل به جمع اهالی و دوستداران موسیقی بازگردند .

مطالعه ی اصل خبر { خبرگزاری فارس }
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

به سایت شرکت دل آواز ( تنها مبع رسمی برای پیگری اخبار استاد شجریان ) که مراجعه نمودم با یک خبر بسیار خوب مواجه شدم ... خدا رو شکر .

پیام کوتاهی از استاد شجریان پس از عمل جراحی
در پی دل‌نگرانی‌های شما عزیزان بر آن شدیم تا هرچند کوتاه پیامی از ایشان را برای شما علاقه‌مندان تهیه نماییم.

برای مشاهده پیام استاد شجریان اینجا کلیک کنید

برای دریافت فایل با حجم کمتر اینجا کلیک کنید

. با سپاس از مهرورزی‌های شما عزیزان.

۲۲ بهمن ۱۳۸۶

آخرين خبرها از كارگاه آواز « استاد شجريان »

mahmood-salehi — Tue, 05 Feb 2008 20:55:18 GMT

ايليا محمدي‌نيا مدير روابط عمومي مجموعه فرهنگي هنري آسمان در گفت‌وگو با خبرنگار موسيقي فارس گفت: بعد از اعلام نتايج از سوي استاد شجريان دور سوم كارگاه آغاز مي شود چرا كه استاد گفته‌اند زماني اسامي را اعلام مي‌كنند كه روز برگزاري را مشخص كرده باشند.

وي افزود:متاسفانه خبرهاي نادرستي در خصوص معرفي نفرات برتر اين كارگاه درمحافل هنري وجود دارد كه هيچ كدام صحت ندارند چرا كه هنوز كسي نمي‌داند چه افرادي و چند نفر مورد تاييد استاد قرار گرفته‌اند.
محمدي نيا در خصوص زمان برگزاري اين كارگاه اظهار داشت:احتمالا بعد از ماه محرم و صفر خواهد بود و اگر خود استاد شجريان برنامه خاصي نداشته باشند ما تلاش داريم كه حداقل يك جلسه از دور سوم كارگاه را قبل از عيد نوروز برگزار كنيم.

.:. فارس .:.